راکتور دستگاهی است که فرآیند واکنش را انجام می دهد و به طور گسترده در زمینه های شیمیایی، پالایش، متالورژی و سایر زمینه ها استفاده می شود. راکتور برای دستیابی به یک فرآیند واکنش یکپارچه فاز مایع و یک محلول مایع، گاز-مایع، جامد مایع، گاز{1}}جامد مایع و موارد مشابه استفاده میشود.
استفاده از راکتور در دوران باستان آغاز می شود و کوره تولید سفال یک راکتور خام است. راکتورها در صنعت مدرن مانند: کوره بلند و مبدل در صنایع متالورژی. تخمیرکننده ها و احتراق های مختلف در مهندسی زیستی اشکال مختلف راکتورها هستند.
راکتور دستگاهی برای تحقق فرآیند واکنش است، برای دستیابی به فرآیند واکنش یکپارچه فاز مایع و محلول مایع، گاز{0}مایع، جامد مایع، گاز{1}}جامد مایع و موارد مشابه استفاده میشود. هم زدن (هم زدن مکانیکی، هم زدن جریان هوا و غیره) اغلب ارائه می شود. هنگامی که قطر زیاد نسبتاً زیاد است، شاقول را می توان با چند لایه هم زد. هنگامی که مواد در طی واکنش نیاز به گرم یا سرد شدن دارند، می توان ژاکت را در دیواره راکتور تهیه کرد، یا سطح انتقال حرارت در دستگاه فراهم شود یا تبادل حرارت نیز توسط چرخه خارجی انجام شود.
عمدتاً به دمای کار و فشار عملیاتی راکتور اشاره دارد. دما یک عامل حساس است که بر فرآیند واکنش تأثیر می گذارد و دمای عملیاتی یا ترتیب دمای مناسب باید انتخاب شود تا فرآیند واکنش در شرایط بهینه سازی انجام شود. به عنوان مثال، واکنش تخلیه برگشت پذیر باید برای مراقبت از سرعت واکنش و تبدیل تعادل استفاده شود.
راکتور می تواند در فشار معمولی، تحت فشار یا فشار منفی (خلاء) کار کند. راکتور عملیات تحت فشار عمدتاً برای فرآیند واکنش درگیری گاز استفاده می شود، و فشار عملیاتی برای تسریع واکنش فاز گاز مفید است، و نرخ واکنش شمارنده{0}}را می توان برای یک عدد مولی کل بهبود داد، مانند به عنوان آمونیاک مصنوعی، متانول سنتز، و مانند آن. بهبود فشار عملیاتی همچنین میتواند حلالیت گاز را در مایع افزایش دهد، بنابراین بسیاری از فرآیندهای راکتانس فاز مایع، گاز-مایع، از عملیات تحت فشار برای افزایش سرعت واکنش استفاده میکنند، مانند اکسیداسیون زایلن
